به گزارش افق امروز : به نقل از شفقنا
آیتالله سید مجتبی نورمفیدی در جمع برخی از طلاب و فضلای ممتاز حوزه، به مناسبت فرارسیدن نیمه شعبان، به تبیین جایگاه امام زمان (عج)، فرهنگ انتظار و مخاطرات عصر غیبت پرداخت.
وی با اشاره به فضیلت شب نیمه شعبان، آن را از افضل شبها پس از شب قدر دانست و گفت: «در روایات آمده است که در شب نیمه شعبان هیچ دعاکنندهای بیپاسخ نمیماند؛ بنابراین باید در این شب برای رفع مشکلات امت اسلامی، گرفتاریهای مردم و دفع تهدیدات دشمنان دعا کنیم و در رأس همه این درخواستها، رضایت و عنایت حضرت ولیعصر(عج) را از خداوند بخواهیم، چراکه اصل توفیق و هدایت در گرو ارتباط حقیقی با آن وجود مقدس است».
رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر، ویژگی برجسته عصر غیبت را «حیرت» توصیف کرد و افزود:«در روایات اهلبیت (ع) از پیامبر اکرم (ص) تا امام حسن عسکری (ع)، بارها هشدار داده شده که دوران غیبت، عصر سردرگمی و حیرت است؛ عصری که تنها کسانی که مشمول حفظ الهی شوند، در مسیر حق باقی میمانند».
وی با تأکید بر اینکه این حیرتها تنها به سطح عمومی جامعه محدود نمیشود، اظهار کرد:«برخی از خطرناکترین لغزشها، حیرتهای خاصِ خواص است؛ اگر کسانی که خود را سرباز امام زمان (عج) میدانند در تشخیص اولویتها بلغزند، این لغزش برای خود آنان و جامعه بسیار پرهزینه خواهد بود».
استاد درس خارج حوزه علمیه قم در بخش مهمی از سخنان خود، با استناد به روایت نبوی، به تشابه سرنوشت امت اسلامی با بنیاسرائیل اشاره کرد و گفت: رسول خدا(ص) میفرمایند:«همان حوادث و گرفتاریهایی که برای بنیاسرائیل رخ داد، در امت من نیز تکرار خواهد شد».
وی با تأکید بر اینکه این تشابه ابعاد گوناگونی دارد، افزود: «یکی از مهمترین وجوه این شباهت، مسئله غیبت و پدیده حیرت است. همانگونه که بنیاسرائیل در غیبت حضرت موسی(ع) هنگامی که ده روز افزودهشده بر وعده نخست از آنجا که آمادگی نداشتند دچار سردرگمی شدند، امت اسلامی نیز در عصر غیبت با اینگونه آزمونهای بزرگ مواجه است».
وی با اشاره به ماجرای رفتن حضرت موسی(ع) به کوه طور برای دریافت الواح تورات تصریح کرد:«نبود حضرت موسی(ع) در ده روز، که قوم بنی اسرائیل آمادگی آن را نداشتند، زمینهساز حیرت و سرگشتگی آنان شد؛ و مردم فوجفوج به انحراف کشیده شدند؛ حیرتی که بهترین بستر برای انحراف و سوءاستفاده بدخواهان است».
استاد درس خارج حوزه علمیه قم با اشاره به ماجرای حسن بصری خاطرنشان کرد:« امروز نیز هر سخن جذاب و فریبندهای که حق و باطل را در هم میآمیزد، بزرگترین رهزن ایمان ملتهاست».
وی تبیین دقیق فرهنگ انتظار و مهدویت برای جامعه را مهمترین رسالت حوزه دانست و یکی از آسیبهای جدی در عصر غیبت را «دیدارگرایی» دانست و تأکید کرد:«ما در هیچ روایتی مأمور به دنبالکردن دیدار با امام زمان(عج) در عصر غیبت نیستیم؛ تبدیل این موضوع به اصل اعتقادی، زمینهساز ادعاهای دروغین و انحرافی میشود از این رو در روایات تصریح شده که اگر کسی ادعای دیدار حضرت بقیۀ الله الاعظم را کند، باید تکذیب شود؛ بازشدن این باب، موجب فریب برخی افراد و حتی لغزش شماری از طلاب شده است».
نورمفیدی، تردید در فایده تحصیل علوم دینی را از نشانههای مهم حیرت خواص دانست و اظهار کرد:«اینکه طلبهای بگوید چه فایدهای دارد درس بخوانم، خود مصداق حیرت خاص عصر غیبت است».
وی افزود: «لغزش فقط افتادن در گناه آشکار نیست؛ لغزش بسیاری از طلاب در همین ریزهکاریها و گمکردن اولویتهاست. تشخیص اولویتها باید بر اساس مصلحت اسلام و مسلمین صورت گیرد».
وی در ادامه، با بیانی صریح، یکی از عمیقترین مصادیق «حیرتِ خواص» در عصر غیبت را ناتوانی در خودشناسی دینی دانست و گفت: «برخی از ما نه جایگاه خود را در نظام هستی شناختهایم، نه دین را بهدرستی فهم کردهایم، نه اهمیت دینشناسی را درک کردهایم، نه به نیازهای واقعی مردم توجه داریم و نه به سرانجام مسیر زندگی میاندیشیم؛ این وضعیت، نوعی حیرت است که در عصر غیبت گریبان برخی از ما را گرفته است».
وی با تأکید بر اینکه این غفلتها صرفاً فردی نیست، افزود:«وقتی دین بهدرستی شناخته نشود و نسبت آن با زندگی، جامعه و نیازهای مردم تبیین نگردد، حتی فعالیتهای ظاهراً دینی نیز ممکن است از هدف اصلی خود فاصله بگیرد و به لغزشهای پنهان منجر شود».
رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر با اشاره به سیره شهید مرتضی مطهری، گفت:«شهید مطهری با وجود جایگاه علمی ممتاز، ورود به عرصه اجتماعی و فکری را وظیفه خود دانست و با علم، صبر و سعهصدر با انحرافات مقابله کرد؛ مسیری که به اثرگذاری ماندگار و در نهایت شهادت انجامید».
وی با تأکید بر اهمیت دشمنشناسی تصریح کرد:«دشمنشناسی شوخیبردار نیست؛ سادهانگاری دشمن و غفلت از توطئهها، یکی از مصادیق مهم حیرت در عصر غیبت است و زمینه سوء استفاده دشمنان را فراهم میکند. نمیتوان گفت من فقط درس میخوانم و کاری به مسائل جامعه و نیازهای مردم ندارم».
نورمفیدی در پایان، نوع ارتباط عالمان دین با مردم را بسیار مهم دانست و گفت:«نسبت ما با مردم باید نسبت پدر با فرزند باشد، نه صفبندی و طرد. مردم با هر سطحی از دینداری، فرزندان معنوی عالمان دیناند و برخورد با خطاها باید مشفقانه و دلسوزانه باشد».
وی ابراز امیدواری کرد: با شناخت صحیح وظایف و تعیین دقیق اولویتها در عصر غیبت، جامعه دینی از حیرتها فاصله بگیرد و مشمول عنایات ویژه حضرت ولیعصر(عج) شود.