به گزارش افق امروز
به نقل از ایسنا «آلفرد سیسلی» سال ۱۸۳۹ میلادی در پاریس و در خانواده‌ای از بازرگانان ثروتمند انگلیسی به دنیا آمد و زبان مادری‌اش فرانسوی بود.
پدرش می‌خواست پسرش بخشی از شرکت خانوادگی شود، اما «آلفرد» قلبا هنرمند بود.
او مدتی را در انگلستان گذراند، زبان آموخت و در تجارت تجربه‌ای کسب کرد.
با این حال، ترجیح می‌داد به دیدن گالری‌های هنری برود و آثار «ج. م. و. ترنر» و «جان کانستبل» را تماشا کند.
در نهایت ثروت خانواده به «سیسلی» این امکان را داد که تجارت را رها کند و به هنر روی آورد.
«سیسلی» در پاریس به‌عنوان هنرمند آموزش دید و دوستی محکمی با گروه «امپرسیونیست‌ها» یعنی نقاشانی مانند کلود مونه و پیر-آگوست رنوآر پیدا کرد. آن‌ها از تمرین سنتی در آتلیه خسته شدند و با الهام از مکتب باربیزون، شورش کردند و به دل منظره رفتند و آب‌وهوا، آفتاب، ابرها، مه و برف را ثبت کردند.
این سبک انقلابی، نقاشی را برای همیشه تغییر داد.
«سیسلی» اغلب به دلیل تابعیت انگلیسی‌اش غریبه به حساب می‌آمد، اما در واقع یکی از بهترین نقاشان منظره عصر خود و عضوی اساسی از جنبش امپرسیونیسم بود.
تعهد او به نقاشی در فضای باز (en plein air) مادام‌العمر بود و بیش از ۱۰۰۰ اثر، شامل ۹۰۰ نقاشی و ۱۰۰ طراحی خلق کرد.
منظره‌های «سیسلی» دارای حال‌وهوایی آرام بودند و به‌ندرت فعالیت انسانی را در مرکز توجه قرار می‌دادند.
شاید این مسئله توضیحی باشد که چرا نقاشی‌هایش در مقایسه با آثار معاصرانش به خوبی فروش نمی‌رفت.
با این حال «سیسلی» به سبک خود در خلق منظره ادامه داد تا اینکه زندگی راحت و هنرمندانه‌اش ناگهان به پایان رسید.
وقتی جنگ فرانسه-پروس در ۱۸۷۰ آغاز شد، کسب‌وکار خانواده‌اش فروپاشید. «سیسلی» از زندگی در رفاه مالی به فقری سخت سقوط کرد.
او در آن برهه ناچار بود فقط به فروش نقاشی برای گذران زندگی متکی باشد و این همه‌چیز را تغییر داد.
در سال ۱۸۹۷ میلادی نمایشگاه بزرگی با حمایت دوستان هنرمندش، برای مروری بر آثار «سیسلی» برگزار شد. اما واکنش عمومی و منتقدان سرد بود و «سیسلی» حتی یک نقاشی نفروخت.
او به‌شدت ناامید شد، اما با این حال حمایت فروشنده هنری، «پل دوراند-روئل»، را به دست آورد که به‌طور منظم آثار سیسلی را خریداری و این هنرمند را تحسین می‌کرد.
سیسلی با وجود وفاداری به ریشه‌های فرانسوی‌اش، چند بار به بریتانیا سفر کرد و در آنجا رود «تیمز» را نقاشی کرد.
در واقع، او تنها هنرمند امپرسیونیستی بود که در «ولز» نقاشی کرد. در اوت سال ۱۸۹۷ میلادی آلفرد و همسرش به جنوب ولز سفر کردند.
آن‌ها در خانه همسر یک تاجر زغال ساکن شدند. آنجا بود که در تابستانی طولانی و گرم، «سیسلی» تنها نقاشی‌های دریایی‌اش را خلق کرد.
در این مرحله هم آلفرد و هم همسرش بیمار شدند و آلفرد بعدها به سرطان مبتلا شد. «آلفرد»، در ژانویه ۱۸۹۹، در ۵۹ سالگی درگذشت و در کنار همسرش محبوبش در قبرستان «Moret sur Loing» واقع در فرانسه، زیر درخت سرو باشکوهی به خاک سپرده شد.