کشاورزی در اقلیم سخت _ یادداشت تحلیلی از سید محمد جواد عرفان فر بمناسبت هفته کشاورزی

یزد؛ از افتخار در تولید تا پرسش‌های جدی درباره پایداری

جهاد کشاورزی یزد در هفته جهاد کشاورزی، با افتتاح ۴۸ پروژه، اعلام ذخایر استراتژیک، رشد تولیدات دامی، توسعه آبیاری نوین، احیای قنوات و پیشبرد ایده‌هایی مانند QR code برای ردیابی محصولات، تصویری امیدوارکننده از بخش کشاورزی استان ارائه کرد؛ تصویری که در آمارهای سال ۱۴۰۴ نیز با ۱۵۶ طرح افتتاحی، گسترش گلخانه‌ها و رشد تولیدات دامی ادامه یافته است. با این حال، کم‌آبی، شوری فزاینده آب و خاک، کمبود گوشت قرمز سبک، و نیاز به شفافیت بیشتر در بازار و اثرسنجی پروژه‌ها همچنان پرسش‌های اصلی این بخش باقی مانده‌اند

به گزارش افق امروز

یزد را نمی‌توان بدون واژه «محدودیت» فهمید؛ محدودیت آب، زمین، خاک و حتی فرصت‌های توسعه. اما همین استان، در سال‌های اخیر کوشیده از دل همین محدودیت‌ها، الگوی تازه‌ای از کشاورزی بسازد؛ الگویی که بر پایه گلخانه، مدیریت آب، تولیدات دامی، احیای قنوات و بهره‌وری بالا استوار است.

در نشست اخیر جهاد کشاورزی استان، مسئولان از افتتاح ۴۸ پروژه در هفته جهاد کشاورزی خبر دادند؛ پروژه‌هایی با بیش از ۶۰۰۰ میلیارد ریال سرمایه‌گذاری، ۳۹۰ فرصت شغلی و بهره‌مندی ۱۲۶۵ خانوار. این پروژه‌ها در حوزه‌های آب و خاک، تولیدات دامی و گیاهی، پنل‌های خورشیدی، صنایع تبدیلی، عشایر، تعاون روستایی و منابع طبیعی پراکنده بودند و نشان می‌دادند که جهاد کشاورزی استان تلاش کرده هم‌زمان چند جبهه را پیش ببرد.

اما این فقط یک مقطع از داستان است. در سال ۱۴۰۴ نیز همین مسیر ادامه یافت؛ تا جایی که بنا بر گزارش‌های منتشرشده، ۱۵۶ طرح کشاورزی با اعتباری حدود ۱۵۷۰ میلیارد ریال به بهره‌برداری رسید و موج جدیدی از پروژه‌ها، به‌ویژه در گلخانه‌ها و زیرساخت‌های تولید، در استان شکل گرفت. این استمرار نشان می‌دهد که یزد به‌جای کشاورزی سنتی، آشکارا به سمت کشاورزی سازگار با اقلیم خشک حرکت می‌کند.

گلخانه؛ پاسخ یزد به کم‌آبی
مهم‌ترین نشانه این تغییر، توسعه گلخانه‌هاست. بنا بر آمارهای ارائه‌شده، یزد اکنون بیش از ۲ هزار هکتار گلخانه دارد و سالانه حدود ۵۶۹ هزار تن محصول گلخانه‌ای تولید می‌کند. این عدد برای استانی کم‌آب، فقط یک آمار نیست؛ نشانه یک استراتژی است.

در همین مسیر، از نخستین واحد یکپارچه گلخانه‌ای کشور در فهرج نیز رونمایی شد؛ واحدی چهار هکتاری با ظرفیت تولید سالانه ۶۰۰ تن محصول که با آورده شخصی و تسهیلات بانکی اجرا شده و قرار است نمونه‌ای برای تولید کم‌مصرف و بهره‌ور باشد.

اینکه یزد حتی به سمت کشت‌های غیرمتعارف مانند موز گلخانه‌ای هم رفته، نشان می‌دهد سیاست‌گذاران آن به‌دنبال تنوع‌بخشی به سبد تولید و آزمودن مرزهای جدید کشاورزی هستند. با این حال، سؤال اصلی این است که آیا زیرساخت‌های بازار، حمل‌ونقل، بسته‌بندی و صادرات هم‌پای این توسعه حرکت کرده‌اند یا نه.

دام و طیور؛ پیشتاز در تولید، اما نه بدون شکاف
بخش دام و طیور یزد یکی از پررنگ‌ترین نقاط قوت این استان است. در گزارش‌های ارائه‌شده، آمارهایی چون ۲۳۵۰ تن بلدرچین، ۸۰ تن کبک، ۲۷۵۰ تن بوقلمون، ۷۲۱۵۰ تن گوشت مرغ، ۴۴۶۰۰ تن تخم‌مرغ، ۵۵۰ تن عسل و ۲۲۵ هزار تن شیر آمده است؛ ارقامی که یزد را در برخی شاخص‌ها در زمره استان‌های پیشرو کشور قرار می‌دهد.

اما همین‌جا یک تناقض مهم دیده می‌شود. مسئولان خود اذعان کرده‌اند که استان با کمبود ۳۵۰۰ تن گوشت قرمز سبک مواجه است. یعنی درحالی‌که تولیدات دامی در برخی رشته‌ها چشمگیر است، هنوز نیاز بازار به‌طور کامل تأمین نشده و بخشی از زنجیره تولید با ناترازی روبه‌روست.

راه‌حل پیشنهادی، توسعه مگافارم‌ها و جذب سرمایه‌گذار است. این پیشنهاد از منظر سیاست‌گذاری درست است، اما تا زمانی که به برنامه زمان‌بندی، مدل مالی و شاخص خروجی تبدیل نشود، بیشتر در سطح ایده باقی می‌ماند تا نسخه حل مسئله.

آب و خاک؛ مسئله‌ای که حل نشده، فقط مدیریت شده است
از دل تمام گزارش‌ها، یک حقیقت ثابت بیرون می‌زند: مسئله اصلی کشاورزی یزد همچنان آب است. معاون آب و خاک استان از ۷۶۲.۸ هکتار تجهیز به آبیاری نوین، ۳۱۰۰ رشته قنات فعال، ۳۲.۵ کیلومتر کانال و لوله‌گذاری، ۳۴ استخر تنظیمی و ۸۲.۱ کیلومتر جاده بین مزارع سخن گفته است. همچنین برای مرمت قنوات، ۵۵ میلیارد و ۹۷۰ میلیون تومان اعتبار تخصیص یافته و برای الگوهای جدید در مواجهه با شوری آب و خاک، پایلوتی در ۱۰۰۰ هکتار تعریف شده است.

این اعداد امیدوارکننده‌اند، اما همزمان خودِ مسئولان نیز از واقعیت نگران‌کننده‌تری پرده برداشته‌اند: EC آب از حدود ۳.۲ به بیش از ۵ هزار رسیده. این یعنی شوری، دیگر یک هشدار دوردست نیست؛ تهدیدی است که می‌تواند کیفیت تولید و دوام اراضی را تحت تأثیر قرار دهد.

به بیان دیگر، یزد توانسته با کم‌آبی کنار بیاید، اما هنوز معلوم نیست بتواند با شوری فزاینده نیز به همان اندازه موفق برخورد کند. اگر برای این موضوع برنامه بلندمدت، منطقه‌ای و علمی تدوین نشود، بخشی از دستاوردهای امروز در آینده زیر فشار همین بحران فرسوده می‌شود.

تنظیم بازار و ذخایر؛ عدد هست، اما شفافیت باید بیشتر شود
رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان اعلام کرده است که در استان ۴۶ هزار تن نهاده دامی شامل جو، ذرت و سویا موجود است و تاکنون بیش از ۲۵۰۰ تن کالاهای اساسی توزیع شده است. همچنین از وضعیت مناسب گندم و آرد و نبود نگرانی جدی در این حوزه سخن گفته شد.

از سوی دیگر، مدیر توسعه بازرگانی نیز توضیح داد که در یک سال گذشته، بیش از ۲۵۰۰ تن برنج، بیش از ۳۵۰ تن شکر، ۸۶۶ تن مرغ منجمد، ۲۴۰ تن گوشت منجمد گوساله و بیش از ۳۶۰ تن روغن خانوار برای تنظیم بازار توزیع شده است.

اما بازار فقط با ذخیره و توزیع آرام نمی‌شود. پرسش اصلی این است که سازوکار نظارت بر قیمت، توزیع و مداخله مؤثر چیست؟ اگر تولید مرغ و شیر مازاد بر مصرف است، چرا در مقاطع مختلف همچنان درباره قیمت و دسترسی، دغدغه وجود دارد؟ اگر ذخایر استراتژیک کافی است، چرا افکار عمومی باید فقط به اعلام عددها بسنده کند و تصویر دقیق‌تری از روند بازار در اختیار نداشته باشد؟

QR code؛ ایده‌ای مهم که باید از شعار عبور کند
یکی از مهم‌ترین بخش‌های نشست، طرح بحث شناسنامه‌دار شدن محصولات کشاورزی با QR code بود. بنا بر توضیحات معاون امور فنی، هدف این است که تا پایان برنامه هفتم، محصولات کشاورزی و دامی هنگام عرضه به بازار دارای QR code باشند تا محل تولید، تولیدکننده، نوع کود و سم مصرفی و حتی مسائل مرتبط با سلامت محصول قابل ردیابی باشد.

اگر این طرح به‌درستی اجرا شود، می‌تواند نقطه عطفی در شفافیت و سلامت زنجیره تولید باشد. اما اجرای آن بدون زیرساخت داده، هماهنگی میان نهادهای نظارتی، و آمادگی تولیدکنندگان، عملاً آن را به یک شعار جذاب تبدیل می‌کند. همین هشدار درباره گواهی صرفه‌جویی انرژی نیز صادق است؛ ایده‌ای خوب که اگر به سازوکار عملی و اقتصادی نرسد، در حد وعده باقی می‌ماند.

رسانه و روابط عمومی؛ مشکل فقط اطلاع‌رسانی نیست
در خلال نشست، رئیس سازمان جهاد کشاورزی با لحنی صریح از رسانه‌ها و روابط عمومی‌ها خواست که گزارش‌ها منظم‌تر و تخصصی‌تر منتشر شود و حتی گفت:

«خواهشم از همه رسانه‌ها این هست… رسانه‌های محترم حداقل هفته‌ای یکی از معاونین این بخش از مدیران این بخش گزارش داشته باشند».

این جمله، اگرچه در ظاهر یک مطالبه رسانه‌ای است، اما در عمق به یک مسئله ساختاری اشاره می‌کند: فقدان نظام ارتباطی مستمر میان بدنه تخصصی و افکار عمومی. در حوزه‌ای مثل کشاورزی که مستقیماً با آب، غذا و بازار مردم سروکار دارد، نبودِ گزارش‌های منظم، داده‌های روشن و گفت‌وگوی عمومی، خودش یک ضعف مدیریتی است.

جمع‌بندی
یزد امروز در کشاورزی یک تصویر دوگانه دارد: از یک سو، استانی پیشرو در گلخانه، برخی تولیدات دامی، احیای قنوات، و مدیریت هوشمند بخشی از منابع؛ از سوی دیگر، گرفتار چالش‌های جدی و مزمنی مثل کم‌آبی، شوری آب و خاک، ناترازی در گوشت قرمز سبک، و کمبود شفافیت در بازار.

اگر قرار باشد این استان واقعاً الگوی کشاورزی در اقلیم خشک باشد، باید از مرحله افتخار به آمار عبور کند و به مرحله پاسخ‌گویی به شاخص‌ها برسد. آینده کشاورزی یزد نه در تکرار رتبه‌ها، بلکه در سنجش‌پذیری، شفافیت، و پایداری ساخته خواهد شد.

انتهای پیام/+

منبع خبر : سید محمد جواد عرفانفر

برچسب های اخبار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وب گردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Search