به گزارش افق امروز
به نقل از ایسنا، در شرایطی که تنها درصد محدودی از مردم، کمبود برق و گاز را در میان سه نگرانی اصلی خود قرار دادهاند و تمرکز افکار عمومی همچنان بر مسائل اقتصادی و معیشتی است، اما زمانی که موضوع انرژی بهصورت مستقل مورد پرسش قرار میگیرد، سطح نگرانی به شکل معناداری افزایش مییابد. این تفاوت نشان میدهد مسئله انرژی در ذهن مردم هنوز اولویت اول نیست اما در صورت تشدید شرایط میتواند به سرعت به کانون نارضایتی عمومی تبدیل شود.
بر اساس نتایج، نزدیک به ۸۸ درصد مردم معتقدند که ایران نباید مشکلی در تأمین انرژی داشته باشد و در مقابل تنها ۶/۵ درصد نمونه مخالف این دیدگاه هستند که ایران سرشار از منابع نفت و گاز است و نباید مشکلی در تأمین انرژی داشته باشد.
اگرچه اکثر نمونه براین باورند ایران سرشار از منابع نفت و گاز است و نباید مشکلی در تأمین انرژی داشته باشد، اما براساس نتایج تحلیلی این میزان بین ساکنین مناطق شهری و روستایی متفاوت است. ساکنین مناطق روستایی بیش از سایر افراد با این گویه مخالف هستند. ۹۱.۹ درصد ساکنین مراکز استانها، ۹۲.۳ درصد ساکنین شهرهای غیر مرکز استان و ۸۴.۱ درصد ساکنین روستاها معتقدند ایران نباید مشکلی در تأمین انرژی داشته باشد.
نگرش به این گویه بین زنان و مردان و گروههای مختلف سنی و تحصیلی تفاوت آماری معناداری ندارد. براساس نظرات مردم، بیشترین سهم در علت کمبود برق و گاز را عدم مدیریت مسئولان( ۵۱.۴ درصد) دارد.
مصرف بالای مردم با ۳۶.۲ درصد در رتبه دوم و تجهیزات قدیمی صنایع با ۲۴.۹ درصد در رتبه سوم علت ناترازی برق و گاز قرار دارند. حملات آمریکا به زیرساختها (۲۳.۹ درصد) و کیفیت پایین لوازم خانگی (۲۱.۴ درصد) در مراتب چهارم و پنجم قرار گرفتهاند. ۳.۸ درصد نیز به سایر دلایل اشاره کردهاند.
دیدگاه مردم درباره علت کمبود بنزین در ایران
طبق نتایج، ۲۳.۴ درصد از پاسخگویان قاچاق سوخت و ۲۱.۴ درصد آنها، کیفیت پایین بنزین و خودروها را علت اصلی کمبود بنزین میدانند. در مراتب بعدی حملات آمریکا به پالایشگاهها (۱۴.۴ درصد) و مصرف بالای مردم (۱۴ درصد) قرار دارند. ۵.۴ درصد به سایر دلایل برای کمبود بنزین اشاره کردهاند و ۲۱.۴ درصد مردم در پاسخ به این سوال اظهار بیاطلاعی کردهاند.
براساس تازهترین یافتههای مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا)، باور به قاچاق سوخت به عنوان دلیل کمبود بنزین که بالاترین درصد را بین پاسخها به خود اختصاص داده بود بین مردها، گروه سنی ۳۰ تا ۴۹ سال، افراد با تحصیلات دانشگاهی و ساکنین مراکز استانها بیش از سایر افراد جامعه است. بیاطلاعی از علت کمبود انرژی بین زنان، گروه سنی ۱۸ تا ۲۹ سال، افراد با تحصیلات کمتر از دیپلم و ساکنین مناطق روستایی بیش از سایر گروههای اجتماعی است.
بهترین راه مدیریت ناترازی برق از نظر مردم
طبق نتایج، بهترین راه مدیریت انرژی از نظر مردم صرفهجویی (۲۶.۳ درصد) و ساخت نیروگاه بیشتر (۲۳.۶ درصد) است. جلوگیری از استخراج رمز ارز (۱۷.۹ درصد)، جریمه یا تشویق افراد (۱۰.۵ درصد)، صرفهجویی صنایع (۶.۷ درصد) و بالا بردن قیمت انرژی (۱.۵ درصد) در مراتب بعدی قرار دارند. ۸.۲ درصد نیز به سایر راههای مدیریت انرژی اشاره کردهاند.
براساس نتایج آزمونهای آماری، راهکارهای مدیریت انرژی بین گروههای مختلف جمعیتی تفاوت آماری معناداری دارد. باور به ساخت نیروگاه بهترین راهکار مردان و صرفهجویی مردم بهترین راهکار مدیریت کمبود برق از نظر زنان است. گروه سنی ۱۸ تا ۲۹ سال بیش از سایر گروههای سنی برای صرفهجویی مردم در مدیریت ناترازی انرژی اهمیت قائل هستند.
از سوی دیگر، با افزایش سطح تحصیلات باور به ضرورت صرفهجویی مردم کمتر میشود و توجه به ممنوعیت استخراج رمز ارز بیشتر میشود. ۴۴.۲ درصد افراد با تحصیلات کمتر از دیپلم معتقدند برای مدیریت ناترازی باید مردم صرفهجویی کنند در حالیکه این میزان بین افراد با تحصیلات دانشگاهی ۲۶.۹ درصد است و ۳۰.۱ درصدشان باور به معتقدند دولت باید جلوی استخراج رمز ارز را بگیرد.
۳۴.۳ درصد ساکنین مراکز استانها معتقدند بهترین راه مدیریت ناترازی برق، ساخت نیروگاه بیشتر است، درحالیکه ۴۴.۷ درصد ساکنین روستاها بهترین راه مدیریت را صرفهجویی مردم میدانند.
با توجه به نتایج تحلیلی میتوان گفت نگرش افراد بر ارزیابی آنها در مدیریت کمبود برق موثر است. باور به ضرورت ساخت نیروگاه بیشتر برای مدیریت انرژی، بین افرادی که معتقدند ایران سرشار از منابع نفت و گاز است و نباید مشکل تأمین انرژی داشته باشد بیش از سایر افراد است و در مقابل در مقایسه با گروههای دیگر، سهم کمتری برای مردم در صرفهجویی و مدیریت انرژی درنظر میگیرند.
دیدگاه مردم درباره اثربخشی پویش ۲۵ درجه
یکی از سیاستهایی که با توجه به نزدیک شدن به فصل تابستان و افزایش مصرف برق اجرا شده است، پویشی تحت عنوان ۲۵ درجه، قرار همدلی است. از مهمترین عوامل موفقیت و اثربخشی چنین پویشهایی نگرش مردم به اثربخشی آن و باور به سهم مردم در مدیریت مصرف انرژی است. درمجموع، ۶۵.۵ درصد معتقدند با تنظیم دمای ۲۵ درجه، سهم زیاد و خیلی زیادی بر مدیریت کمبود برق خواهند داشت. در مقابل ۲۴.۲ درصد براین باورند چنین سیاستهایی تأثیری بر مدیریت کمبود برق ندارند یا سهم آنها کم است.
باور به اثربخشی چنین پویشهای بین زنان و مردان و گروههای مختلف سنی، تحصیلی و ساکنین مناطق شهری و روستایی تفاوت آماری معناداری ندارد و نظرات نسبتاً مشابهی دراین خصوص دارند.