به گزارش افق امروز
به نقل از گروه علمی ایرنا، وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است:
پژوهشگران مؤسسه تحقیقات بهداشت و پزشکی فرانسه و دانشگاه ملی سنگاپور با انجام مطالعهای بر روی ۵۰۲ کودک، دریافتند که استفاده از صفحهنمایش در سنین خاصی از کودکی میتواند با عملکرد تحصیلی و حافظه در سالهای بعد ارتباط داشته باشد. این مطالعه که در مجله جهانی طب کودکان/ World Journal of Pediatrics منتشر شده، تأکید دارد که زمان استفاده از صفحهنمایش به اندازه مدت آن اهمیت دارد.
سازمان جهانی بهداشت (WHO) و آکادمی پزشکی اطفال آمریکا توصیه میکنند که کودکان زیر ۱۸ تا ۲۴ ماه از صفحهنمایش استفاده نکنند و کودکان ۲ تا ۵ سال نیز روزانه کمتر از یک ساعت صفحهنمایش ببینند. با این حال، بسیاری از کودکان از این میزان فراتر میروند و تحقیقات پیشین درباره تأثیر صفحهنمایش بر رشد شناختی، نتایج متناقضی داشته است.
نقاط حساس رشد؛ نوزادی و آغاز مدرسه
پژوهشگران با استفاده از دادههای گروه تولد گاستو (GUSTO) در سنگاپور (طرحی پژوهشی که مادران و فرزندانشان را از دوران بارداری تا سالها پس از تولد دنبال میکند)، زمان تماشای صفحهنمایش را در شش بازه سنی مختلف ثبت کردند و سپس عملکرد تحصیلی و حافظه فعال کودکان را در سالهای بعد اندازهگیری کردند.
نتایج نشان داد که استفاده بیشتر از صفحهنمایش در سنین ۱ سالگی و ۶ سالگی با کاهش عملکرد تحصیلی در ۹ سالگی و تضعیف حافظه فعال در ۱۰.۵ سالگی مرتبط است. بهویژه، تأثیر استفاده از صفحهنمایش در ۱ سالگی قویترین بود که نشاندهنده حساسیت بالای مغز در حال رشد در این دوره است.
نویسندگان این مطالعه میگویند: تأثیرات مشاهدهشده در سن ۱ سالگی در میان همه بازههای زمانی که بررسی کردیم، بزرگترین بود. این نشان میدهد که دوران نوزادی ممکن است دوره حساسی باشد که در آن، مغز در حال رشد بهویژه در برابر جایگزینی تعاملات یادگیری با زمان صفحهنمایش آسیبپذیر است. همچنین غافلگیرکننده بود که استفاده از صفحهنمایش در سنین ۲ و ۳ سالگی ارتباط معناداری نشان نداد، اما این ارتباط دوباره در سن ۶ سالگی (زمان ورود به مدرسه) ظاهر شد. برخلاف تصور، استفاده از صفحهنمایش نه تنها در دوران نوزادی، بلکه در دوران ورود به مدرسه نیز تأثیرات چشمگیری بر یادگیری و حافظه دارد.
یافتههای کلیدی؛ حافظه و عملکرد تحصیلی
کودکانی که در دوران کودکی میزان بیشتری صفحهنمایش دیده بودند، بهطور کلی عملکرد ضعیفتری در مدرسه داشتند. همچنین حافظه فعال (working memory) که برای یادگیری و پردازش اطلاعات حیاتی است، در کودکانی که در سنین حساس صفحهنمایش بیشتری دیده بودند، ضعیفتر بود.
نویسندگان تأکید میکنند که یک ساعت تماشای اضافی صفحهنمایش در روز شاید در تکتک کودکان تأثیری چشمگیر بر جا نگذارد، اما همین تغییرات جزئی در مقیاس جمعیت، میتواند شمار فراوانی از کودکان را به سمت عملکرد تحصیلی ضعیفتر سوق دهد؛ از این رو، کاهش زمان استفاده از صفحهنمایش زمانی بیشترین تأثیر را خواهد داشت که از همان دوران نوزادی آغاز شود و با نزدیکشدن به سن مدرسه تداوم یابد.
فراتر از مدت زمان؛ کیفیت و محتوا
پژوهشگران تأکید میکنند که مطالعات آینده باید فراتر از مدت زمان، به کیفیت محتوا، نوع دستگاه و همراهی والدین در تماشا نیز توجه کنند، زیرا هر یک از این عوامل میتوانند نتایج رشدی را شکل دهند.