به گزارش افق امروز
به مناسبت هفته حمایت از بیماران کلیوی، نشست خبری فخرالسادات خامسی، مدیر انجمن حمایت از بیماران کلیوی استان یزد، میزبان اهالی رسانه بود؛ نشستی که فراتر از آمار و ارقام مرسوم، به واکاوی ریشهای دردها و چالشهای این قشر آسیبپذیر پرداخت. آماری که از سال ۱۳۶۸ با ۵۴ بیمار دیالیزی در یک بخش بیمارستانی آغاز شد و امروز به بیش از ۱۳۰۰ بیمار تحت پوشش (۸۷۵ بیمار دیالیزی و ۴۷۰ بیمار در انتظار یا دارای پیوند) در ۱۸ مرکز دیالیز فعال استان رسیده است، گویای روندی رو به رشد و نگرانکننده است که زیرساختهای درمانی استان را به چالش کشیده است.
هزارتوی هزینهها؛ وقتی درمان به کابوس بدل میشود
یکی از محورهای کلیدی مطرحشده در این نشست، هزینههای سرسامآور پیش و پس از پیوند کلیه بود. اگرچه پیوند از اهداکننده مرگمغزی به صورت رایگان انجام میشود، اما بسیاری از بیماران به دلیل شرایط خاص پزشکی ناچار به استفاده از پیوند زنده هستند؛ فرآیندی که علاوه بر مبالغ توافقی میان طرفین، با هزینههای جانبی سنگینی همراه است. خامسی در این باره با اشاره به جهش بیسابقه هزینههای تشخیصی تصریح کرد: «آزمایشها و چکاپهای حیاتی پیش از پیوند که تا مدتی پیش با ۷ الی ۸ میلیون تومان انجام میشد، امروز به رقمی نزدیک به ۲۰۰ میلیون تومان رسیده است؛ هزینهای که هیچپوشش بیمهای ندارد و از آنجا که اعتبار جواب آزمایشها تنها شش ماه است، بسیاری از بیماران از ترس تکرار این هزینهها، قید قرار گرفتن در لیست انتظار را میزنند.»
وی همچنین با انتقاد از رویکرد صندوق بیماران خاص خاطرنشان کرد: «سازوکار فعلی پرداخت تسهیلات و کمکها بهگونهای است که بیمار باید ابتدا هزینههای گزاف را از جیب خود پرداخت کند، فاکتور بیاورد و ماهها در صف انتظار تایید بماند؛ در حالی که دهکهای کمدرآمد جامعه اصتوان پرداخت اولیه چنین مبالغی را ندارند.» از سوی دیگر، بحران گرانی و نایاب شدن برخی داروهای پیوندی و عدم پذیرش هزینههای برخی تجهیزات ضروری مانند شنت توسط بیمهها، بر غلظت این بحران افزوده است.
مدیریتِ «شتر-گاو-پلنگ» و چالشهای ساختاری انجمن
مدیر انجمن کلیوی یزد با صراحت از ماهیت ساختاری این نهاد سخن گفت و آن را ترکیبی دشوار میان وظایف اداریِ محوله و ماهیت یک سازمان مردمنهاد توصیف کرد. انجمن علاوه بر کار طاقتفرسای تشکیل پرونده برای بیمهها و مکاتبات اداری متعدد، با کمبود نیروی انسانی و منابع مالی پایدار دستوپنجه نرم میکند. تلاشهای عمرانی گذشته برای ساخت درمانگاههای خیریه (مانند مجتمع ثامنالحجج و بخشهای تخصصی فیزیوتراپی و رادیولوژی با مشارکت سرمایهگذاران) اگرچه گامی در جهت ایجاد درآمد پایدار بوده، اما به دلیل عدم تکمیل زنجیره تجهیزات و نیاز به حمایت جدی مقامات استانی، هنوز نتوانسته بار سنگین هزینههای درمان بیماران را به دوش بکشد.
خلاء مسئولیت اجتماعی و ضرورت عزم استانی
خامسی با اشاره به اینکه در جامعه فرهنگسازی لازم برای جلب مشارکت صنایع و بنگاههای اقتصادی در حوزه بیماران کلیوی انجام نشده است، تأکید کرد: «برخلاف حوزههایی چون آزادسازی زندانیان یا درمان سرطان که از حمایتهای رسانهای و خیرخواهانه گستردهای برخوردارند، صدای بیماران کلیوی در هیاهوی شهر گم شده است. خیرین بیشتر به ساختوسازهای فیزیکی تمایل دارند تا تقبل هزینههای درمان و پیوند یک انسان.»
وی در پایان با دعوت از هنرمندان، اصحاب رسانه و صاحبان صنایع برای برگزاری آیینهای گلریزان و تقویت جریانهای اطلاعرسانی، خواستار نگاهی نو و عدالتمحور به توزیع خدمات درمانی در مرکز و شهرستانها شد تا پیش از از دست رفتن جان بیماران در برهوت بیمهریها، چراغ امید در خانههای این قشر روشن بماند.