به گزارش افق امروز
قریب به دو سال است که موضوع همسانسازی حقوق بازنشستگان سازمان اوقاف و امور خیریه، نه به عنوان یک درخواست صنفی ساده، بلکه به عنوان یک «مطالبه قانونی بلاتکلیف» در دستور کار پیگیریهای مستمر پیشکسوتان این سازمان قرار گرفته است. با این حال، شواهد نشان میدهد که این مسیر پر پیچوخم، همچنان بدون نتیجه ملموس، در میان بروکراسیهای خستهکننده اداری درجا میزند.
از مکاتبه تا بنبست در جماران
آخرین تلاشها برای شکستن این سد، به مکاتبهای مفصل بازمیگردد که دو ماه پیش با حمایت و پیشنهاد پیشکسوتان و از طریق مسیرهای حقوقی به دفتر معاون حقوقی رئیسجمهوری منعکس شد. امید میرفت که این رایزنی، با دستور مستقیم قانونی، گره از کار این قشر بگشاید. اما دیدارِ اخیر در حاشیه مراسم بزرگداشت حضرت آیتالله امام جمارانی در روز پنجشنبه مورخ ۱۴۰۵/۳/۱۴ در حسینیه جماران، نشان داد که این موضوع همچنان در «دایره سرگردانی» قرار دارد.
طبق مشاهدات میدانی، پیگیریهای صورت گرفته در این مراسم با جناب آقای انصاری، معاون حقوقی رئیسجمهوری، به پاسخ دلسردکنندهای ختم شد. ایشان با بیان اینکه موضوع همسانسازی از حوزه اختیارات معاونت حقوقی خارج است، توپ را به زمین «سازمان اداری و استخدامی کشور» انداختند. این پاسخ، اگرچه در چارچوب ساختار اداری کشور قابل تبیین است، اما برای بازنشستهای که دو سال است میان دستگاههای مختلف سرگردان است، چیزی جز تداوم «پاسکاریهای سازمانی» معنا نمیدهد.
قوانینی که بر زمین ماندهاند
مشکل بازنشستگان اوقاف، تنها یک پرونده منفرد نیست؛ بلکه نمادی از یک ناکارآمدی ساختاری در اجرای احکام همسانسازی است. قریب به ۶۰۰ هزار بازنشسته کشوری با وضعیتی مشابه دستوپنجه نرم میکنند؛ قوانینی که در اسناد بالادستی و برنامههای توسعه بر لزوم اجرای آنها تأکید شده، اما در مقام اجرا، قربانیِ «تفسیرهای اداری» و «کمبود منابع» میشوند.
سؤال اینجاست که چرا با وجود تأکیدات مکرر بر اجرای عدالت مزدی، قوانینِ مصوب، پشت سد «بلاتکلیفی» متوقف میشوند؟ بازنشستگان اوقاف، با نگاهی به کارنامه عملکردی مسئولان ذیربط، گلایهمندند که چرا «قانون»، در مواجهه با حقوق قانونی این قشر، به جای «ضمانت اجرا»، به «توجیهات اداری» مبدل شده است؟
مطالبهای که خاموش نمیشود
این گزارش خبری نه یک یادداشت گلایهآمیز، بلکه انعکاسی از صدای ۶۰۰ هزار نفری است که سالها خدمت صادقانه به نظام و انقلاب را در کارنامه خود دارند. مسئولان سازمان اوقاف و نهادهای بالادستی باید بدانند که موضوع همسانسازی، نه یک لطف، که «ادای دین» به کسانی است که عمر خود را در دستگاههای حاکمیتی سپری کردهاند.
بازنشستگان سازمان اوقاف با تأکید بر اینکه این موضوع همچنان در اولویت پیگیریهای آنهاست، از نهادهای مسئول (بهویژه سازمان اداری و استخدامی و معاونت حقوقی ریاست جمهوری) میخواهند که با پرهیز از «اطاله اداری»، یک بار برای همیشه، راهکاری منطقی و عملیاتی برای اجرای قانون همسانسازی ارائه دهند.
صبر بازنشستگان، «بیتفاوتی» نیست؛ «نجابت» است. اما نجابت نیز تا زمانی ادامه دارد که گوش شنوایی برای شنیدن دردها و دست توانایی برای گرهگشایی از قوانین معطلمانده وجود داشته باشد.